Schaboszczak od Dziadka w Poznaniu

Schabowy, o który Poznań spiera się na poważnie

W poznańskiej mitologii kulinarnej istnieje osobna kategoria: „schabowy od dziadka”. Wywodzi się z legendarnego, dziś już nieistniejącego baru na Starym Mieście, a po jego zamknięciu tradycja rozeszła się na dwa lokale o niemal bliźniaczych logotypach, które miasto porównuje kotlet po kotlecie. Schaboszczak od Dziadka to ten, który postawił na rozmiar: kotlet wyraźnie większy i grubszy, z warstwą sera schowaną pod panierką — tak, jak każe tutejsza szkoła.

Koncepcja

To jadłodajnia w starym, dobrym rozumieniu tego słowa: bez karty win, bez celebry, z jednym daniem, wokół którego zbudowano całą resztę. Lokal regularnie wraca w zestawieniach poznańskich barów mlecznych, a od 2020 roku zbiera kolejne złote medale w plebiscycie Orły Gastronomii — w tej kategorii znaczy to więcej niż jakikolwiek manifest kuchenny. Rodzinny spór o to, kto jest prawdziwym spadkobiercą „dziadka”, stał się przy okazji darmową legendą miejską: recenzenci kulinarni z YouTube’a jeżdżą tu robić pojedynki kotletów, a ranking zmienia się z filmu na film.

Co zamówić

Kotlet schabowy jest tutaj punktem odniesienia i bywa opisywany jako potwór: gruby, wysmażony na złoto, wychodzący poza obrys talerza. Wersja firmowa przyjeżdża pod czapą roztopionego żółtego sera, osobną klasą jest schabowy z kością — to po niego przyjeżdżają najgłośniejsi recenzenci. Poza kotletem karta trzyma się klasyki: schab po staropolsku, pieczeń wieprzowa, żeberka, pulpety, filety z kurczaka i gorące zupy. Dodatki liczą się tu równie mocno jak mięso: ziemniaki, kopytka, zasmażana kapusta, surówki, bigos, fasolka po bretońsku, twarożek z cebulką, jajko sadzone i śledzie w oleju.

Wnętrze i atmosfera

Sala jest niewielka i celowo nieefektowna — proste stoliki, obiadowy gwar, wystrój bliższy wiejskiej gospodzie i babcinemu salonowi niż restauracji z ambicjami. Nikt tu nikogo nie ubiera w klimat: cała inscenizacja dzieje się na talerzu. Gdy pogoda dopisuje, można usiąść na zewnątrz, co w porze obiadowej bywa najprostszym sposobem na znalezienie miejsca. Kuchnia pracuje też na wynos i na dostawę, a lokal przyjmuje zamówienia cateringowe.

Pytania i odpowiedzi

Czym to miejsce różni się od drugiego „dziadka” w mieście? Przede wszystkim skalą: tutejszy kotlet jest wyraźnie większy i grubszy — ser pod panierką mają obaj „dziadkowie”.

Co zamówić za pierwszym razem? Schabowego z kością albo kotlet firmowy, a do tego kopytka lub zasmażaną kapustę zamiast standardowych ziemniaków.

Czy porcje naprawdę są tak duże, jak mówią? Tak — kotlet regularnie przekracza średnicę talerza, więc lepiej nie zamawiać przystawki na zapas.

Czy da się zjeść tu w biegu albo zabrać na wynos? Da się. Dania jadą na wynos i z dostawą, a kuchnia przyjmuje też zamówienia cateringowe.

Czy to dobry adres na obiad podczas zwiedzania miasta? Bardzo — to klasyczna obiadowa jadłodajnia w centrum, z kuchnią, po którą przyjeżdża się specjalnie, a nie z braku laku.

Godziny otwarcia